Μεγαλείο ψυχής

Σήμερα πήγα για καφέ με τον κολλητό μου. Εκεί που καθόμασταν βλέπω ένα άνθρωπο σε αναπηρικό καροτσάκι. Νόμιζα ότι ήταν ένας απλός τουρίστας. Μετά από λίγο ήρθε δίπλα μας και μας ρώτησε αν μπορεί να καθίσει μαζί μας. Έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις. Ο Dave Άγγλος στην εθνικότητα είχε ένα ατύχημα με την μηχανή και έχει μείνει ανάπηρος. Νοιώθει τα πόδια του αλλά δεν μπορεί να περπατήσει. Τον ρώτησα τι δουλειά κάνει. Αυτό που μου είπε δεν το περίμενα.

Ο Dave πετάει με ένα μονόπλανο από την Αγγλία στην Αυστραλία για φιλανθρωπικό σκοπό. Μαζεύει χρήματα για τα Yorkshire Air Ambulance. Όπως μας εξήγησε είναι αερομεταφορά ασθενών κυρίως με ελικόπτερα στο μέρος που μένει. Έχει διάφορους χορηγούς και μας έδειξε και φωτογραφίες από τις Γαλλικές Άλπεις που πέρασε πριν από λίγες μέρες. Συνήθως πετάει στα 3000 πόδια και το πιο καταπληκτικό όλων; Εντελώς μόνος του.


Μόνο κάποια τοπικά κανάλια καλύπτουν το γεγονός όταν προσγειώνεται στα κατά τόπους αεροδρόμια. Περιττό να σας πω ότι στο δικό μας δεν έμεινε ενθουσιασμένος αλλά δεν θέλω να σας αποπροσανατολίσω από την προσπάθειά του. Γνωρίζοντας προσωπικά τον άνθρωπο πίσω από την προσπάθεια ένα μόνο έχω να πω.

Έχει μεγαλείο ψυχής και είναι τόσο απλός. Δεν μας είπε τίποτα παρά μόνο όταν τον ρωτήσαμε. Δεν του αρέσουν οι υπολογιστές, όπως μου είπε, αλλά είναι αναγκαίο κακό στην προσπάθειά του. Του αρέσει πολύ αυτό που κάνει. Είναι παράδειγμα προς όλους που νομίζουν ότι η ζωή δεν τους πάει καλά και γκρινιάζουν.

Παρακολουθείστε την προσπάθειά του και μάθετε περισσότερες πληροφορίες από εδώ.

Χάρηκα πολύ που γνώρισα ένα τόσο σημαντικό άνθρωπό και λυπάμαι γιατί όταν ο καημένος ήθελε να πάει τουαλέτα στο Λιστόν δεν υπάρχει ούτε μία ειδική με πρόσβαση. Και αυτός είναι ο δικός μας πολιτισμός σε αυτά τα άτομα που είναι καλύτερα από εμάς.

God’s speed Dave!!!

Advertisements

Posted on Μαΐου 9, 2011, in Γενικά θέματα, Καθημερινές Ιστορίες. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Διαβάζοντας το άρθρο σου αλλά και αφού επισκέφτηκα την ιστοσελίδα του Dave, το πρώτο πράγμα που συμπέρανα ήταν ότι έχουμε γίνει πραγματικά αχάριστοι με τη ζωή μας. Το μόνο που κάνουμε είναι να έχουμε παράπονα και να γκρινιάζουμε, θεωρώντας ότι έχουμε «προβλήματα», έχοντας έτσι από την αρχή παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια αντιμετώπισής τους. Η ιστορία αυτού του ανθρώπου δεν δείχνει μόνο το μεγαλείο της ψυχής του, αλλά και το θάρρος του να κυνηγήσει τη ζωή, χωρίς να μεμψιμοιρεί και να αναθεματίζει την «κακή» του τύχη. Μάθημα για όλους λοιπόν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: