Πόσο κοινή είναι η κοινή γνώμη;

Κατά καιρούς ακούμε αναφορές στην κοινή γνώμη. Πολλές πολιτικές διαμορφώνονται με βάση την κοινή γνώμη και οι πολιτικοί καθώς και τα ΜΜΕ βασίζονται σε αυτή για την διαμόρφωση των προγραμμάτων τους. Είναι όμως έτσι; Υπάρχει στην πραγματικότητα κοινή γνώμη; Με τον όρο <> αναφερόμαστε στην γνώμη, την άποψη, την κρίση και την θέση που έχει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας πάνω σε διάφορα ζητήματα που ενδιαφέρουν κι ως ένα βαθμό απασχολούν τους πολίτες πολιτικά κοινωνικά, πολιτιστικά και άλλα. Ένας τρόπος μέτρησης της κοινής γνώμης είναι οι δημοσκοπήσεις (τα γνωστά γκάλοπ κατά μερικούς). Οι δημοσκοπήσεις άνθησαν σε όλη την Ευρώπη και ειδικά στην Γαλλία την δεκαετία του 1970, αναβαθμίζοντας τον ρόλο των ΜΜΕ στην πολιτική και οικονομική ζωή. Ενώ σε όλη την Ευρώπη έγιναν αντικείμενο ακαδημαϊκής και πανεπιστημιακής παράδοσης, λειτουργώντας σε ένα αυστηρό πλαίσιο, στην Ελλάδα η ιδιωτική πρωτοβουλία διέπρεψε ξανά. Θεσμικά ανεξέλεγκτες εταιρείες αναλαμβάνουν κάθε είδος δημοσκόπησης εκ μέρους άλλων εταιριών ή οργανισμών και πολλές φορές του ίδιου του κράτους!!!! Οι εταιρείες αυτές, φυσικά και δεν ενδιαφέρονται για την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων τους αρκεί να ικανοποιηθεί ο πελάτης (θεωρώ ότι τηρούν τους ελάχιστους υποτυπώδεις κανονισμούς τέτοιων ερευνών). Είναι πλήρως ελεγχόμενες όμως, ως προς το αποτέλεσμα. Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δεν προσανατολίζονται στην γνώση ενός αντικειμένου. Είναι πολιτικές και δημοσιογραφικές με στόχο όχι τόσο την αποτύπωση της κοινής γνώμης αλλά της κατεύθυνσης της μέσω συγκεκριμένων ερωτήσεων και απαντήσεων. Ο χρόνος διεξαγωγής τους είναι πάντα περιορισμένος και αποτυπώνει συγκυριακά δεδομένα. Επικεντρώνεται στην καταγραφή της κοινής γνώμης και όχι στην ερμηνεία της. Απλά είναι ένα μέσο για πείσουν ότι οι πολιτικές τους είναι αποδεκτές από τον κόσμο. Η σχέση ανάμεσα τα ΜΜΕ, της πολιτικής εξουσίας (σε όλες τις μορφές της) και των ιδιωτικών εταιρειών είναι εμφανής. Μέσω χειραγωγικών μηχανισμών επηρεάζουν την πολιτική διαδικασία και την κοινωνία. Ειδικά στην ελληνική πραγματικότητα με την ανακολουθία λόγων και πράξεων των πολιτικών, οι δημοσκοπήσεις έχουν γίνει ο Δούρειος Ίππος για κάθε νόμο που πρέπει να περάσει και ας μην είναι αποδεκτός. Τα ΜΜΕ φροντίζουν να περάσουν το μήνυμα ότι αυτό θέλει η <>, οπότε ποιος να πάει αντίθετα στο γενικό ρεύμα; Με αυτό τον τρόπο αποδέχονται όλοι μια κατάσταση η οποία όχι μόνο δεν είναι αρεστή αλλά ούτε καν αποδεκτή. Πολλές λοιπόν πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται με το πρόσχημα ότι αυτό θέλει η κοινή γνώμη ή ο κόσμος πιο λαϊκά :P. Δεδομένου ότι τα αποτελέσματα είναι ραμμένα και κομμένα στα μέτρα τους τότε μιλάμε για την πιο αισχρή μορφή παραποίησης της δημοκρατίας. Τα αντιφατικά αποτελέσματά τους είναι απόδειξη της χειραγώγησής τους. Ελάχιστο καιρό πριν ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός βαφτίστηκε σε λιγότερο από ένα χρόνο ο πιο άχρηστος στην ιστορία της Ελλάδας και τον διαδέχτηκε αυτός που ήταν λιγότερο κατάλληλος και από τον κανένα!!!! Ξαφνικά όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μόνο εκείνος τώρα μπορεί να μας σώσει και ότι διαχειρίζεται πολύ σωστά την τωρινή κατάσταση. Πέρα από κομματισμούς η κοινή γνώμη δεν μπορεί να αλλάζει με τέτοιες ταχύτητες. Άρα τα αποτελέσματα είναι κατασκευασμένα για να βολεύουν το τρίγωνο αυτό της εξουσίας. Κάθε φορά που ακούω κάποιον πολιτικό ή δημοσιογράφο να αναφέρει «ο κόσμος ρωτάει» ή το «με βρίσκει ο απλός άνθρωπος στο δρόμο και μου λέει» νοιώθω εξαπατημένος από ένα σύστημα που σκοπό του έχει την παραπλάνηση. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι αποκομμένοι από την πραγματική κατάσταση της κοινωνίας και έχουν προσωπικούς στόχους πιο σημαντικούς από το κοινό καλό. Καταλήγοντας, η κοινή γνώμη δεν υπάρχει με την μορφή που της δίνουν απαραίτητα, αλλά χρησιμοποιείται πάραυτα και με δόλιο σκοπό. Πως μπορεί να υπάρχει κοινά αποδεκτή κοινή γνώμη σε τόσα διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, γεωγραφικές περιοχές, ηλικιακές διαφοροποιήσεις και πολλών άλλων κοινωνικών παραγόντων; Είναι αποδεκτός ένας φτιαχτός μέσος όρος για να παίρνονται όλες οι σοβαρές αποφάσεις; Ίσως αν κάποτε στο μέλλον επιτύχουμε σαν κοινωνία την συλλογική συνείδηση να υπάρχει η έννοια της κοινής γνώμης και να έχει ουσιώδη αξία. Προσωπικά πάντως η κοινή γνώμη δεν με εκφράζει καθόλου και δεν συμφωνώ μαζί της. Άρα δεν είναι ούτε κοινή και με τον τρόπο που την <> τελικά, δεν είναι ούτε γνώμη. Κλείνω με μια παράκληση προς όλες τις εταιρείες δημοσκοπήσεων. Είναι άδικο να βάζετε απάντηση: «Δεν ξέρω/Δεν απαντώ». Πρέπει κάποια στιγμή επιτέλους να διαχωριστούν οι άσχετοι από τους αντιδραστικούς 😀 😀 😀 Νίκος Τζιλιάνος

Advertisements

Posted on Δεκέμβριος 14, 2010, in Γενικά θέματα and tagged , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: